Παιδιά και οθόνες ως μέσο απασχόλησης. Πρέπει να επιτρέπω στο παιδί μου να παρακολουθεί ξενόγλωσσα βίντεο στο YouTube και πόσο αυτό επιτρέπει την Γλωσσική Ανάπτυξη του;

Παιδιά και οθόνες ως μέσο απασχόλησης. Πρέπει να επιτρέπω στο παιδί μου να παρακολουθεί ξενόγλωσσα βίντεο στο YouTube και πόσο αυτό επιτρέπει την Γλωσσική Ανάπτυξη του;

Τι είναι η Γλωσσική Ανάπτυξη;

Η Γλωσσική Ανάπτυξη είναι η σταδιακή διαδικασία κατάκτησης του γλωσσικού συστήματος  από το παιδί και διαρκεί από τη γέννηση του μέχρι την ηλικία των 11 ετών περίπου. Ωστόσο,  τα τρία πρώτα χρόνια της ζωής ενός παιδιού, όπου ο εγκέφαλος αναπτύσσεται και ωριμάζει  είναι τα πιο κρίσιμα για την ανάπτυξη των γλωσσικών του δεξιοτήτων. Το παιδί διαθέτει μία  φυσική προδιάθεση στην απόκτηση της μητρικής του γλώσσας από την προσχολική κιόλας  ηλικία. Παρόλα αυτά μερικά παιδιά αναπτύσσουν δυσκολία στην απόκτηση της γλώσσας με  αυτόν  τον  αυτόματο  τρόπο,  αδυνατώντας  να  διακινήσουν  μόνα  τους,  τους  μηχανισμούς  εκείνους που διέπουν την ανάπτυξη της γλώσσας (π.χ: Προσοχή στο ακουστικό – γλωσσικό  ερέθισμα, μίμηση λόγου, επέκταση γλωσσικών οχημάτων σε νέες προτάσεις κλπ).  

Οι γλωσσικές δεξιότητες αναπτύσονται καλύτερα όταν το παιδί έρχεται συχνά σε επαφή με  την  ομιλία  άλλων  ανθρώπων  οι  οποίοι  λειτουργούν  ως  πρότυπο  και  παρέχουν  ένα  περιβάλλον με πλούσια γλωσσικά ερεθίσματα. Υπάρχουν συγκεκριμένες κρίσιμες περίοδοι  για  την  ανάπτυξη  του  λόγου  κατά  τις  οποίες  το  βρέφος  ή  το  μικρό  παιδί  αφομοιώνει  καλύτερα τη γλώσσα. Αν οι περίοδοι αυτές περάσουν χωρίς την απαιτούμενη έκθεση σε μία  γλώσσα, η εκμάθηση της αργότερα θα είναι πολύ πιο δύσκολη. 

Πρώτος ο Skinner διατύπωσε πως τα παιδιά κατακτούν την γλώσσα μέσω της διαδικασίας  της  μίμησης.  Σαν  τους  παπαγάλους,  δέχονται  τα  ερεθίσματα  από  τους  μεγαλύτερους  και  μιμούνται. Ενισχύονται ιδιαίτερα για τις προσπάθειές τους αυτές και έτσι ενισχύεται με τη σειρά της και η διαδικασία της μίμησης, η οποία επαναλαμβάνεται και τελικά οδηγήσει στον  εμπλουτισμό του λεξιλογίου και την κατάλληλη χρήση της γλώσσας.   

"Η Απλή έκθεση στη γλώσσα είναι το μόνο που απαιτείται για να ενεργοποιηθεί η γλωσσική  ανάπτυξη". Είναι ουσιώδης κανόνας τα παιδιά να συμμετέχουν ενεργά στην ομιλία με τους  άλλους,  να  βλέπουμε  πως  οι  λέξεις  τους  επηρεάζουν  τους  άλλους,  αλλά  κι  αυτά  τα  ίδια.  Ωστόσο, η "Συμμετοχή ενός παιδιού, στην πολιτισμικά οργανωμένη δραστηριότητα,  αν και  είναι απαραίτητη, δεν είναι πάντα αρκετή για να βοηθήσει το παιδί να αξιοποιήσει πλήρως  το δυναμικό της γλώσσας".  

ΑΣ ΔΟΥΜΕ: ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΑΡΧΙΚΑ ΣΤΟΝ ΕΓΚΕΦΑΛΟ ΕΝΟΣ ΠΑΙΔΙΟΥ ΠΟΥ ΠΕΡΝΑ ΠΟΛΛΕΣ  ΩΡΕΣ ΜΠΡΟΣΤΑ ΑΠΟ ΜΙΑ ΟΘΟΝΗ ( www.diadrasi.org/ )  

Η παιδική ηλικία είναι μία εποχή σημαντικών αλλαγών στην ανατομική δομή και συνδεσιμότητα  του  εγκεφάλου.  Όμως,  η  παρατεταμένη  έκθεση  στην  οθόνη  κατά  την  παιδική  ηλικία μπορεί να οδηγήσει σε προσαρμογή των νευρώνων και δομικές αλλαγές σε νευρικές  περιοχές που σχετίζονται με τον εθισμό. 

Σύμφωνα με νέα έρευνα η "σχέση" του παιδιού με την οθόνη ξεκινά πολύ νωρίτερα από  ότι συνέβαινε λίγα χρόνια πριν. Συγκεκριμένα, διαπιστώνεται ότι ο επιπολασμός της χρήσης  της οθόνης σε παιδιά ηλικίας κάτω των δύο ετών είναι υψηλός και φαίνεται να αυξάνεται  σταθερά σε όλες τις ηλικιακές ομάδες. 

Σύμφωνα  με  τους  επιστήμονες  Οι  πρώιμες  εμπειρίες  και  τα  περιβάλλοντα  στα  οποία  εμφανίζονται  μπορούν  να  αλλάξουν  την  έκφραση  των  γονιδίων  και  να  επηρεάσουν  την  μακρόχρονη ανάπτυξη του εγκεφάλου τους. Όμως σύμφωνα με τα παραπάνω, ο χρόνος που  περνά ένα παιδί μπροστά από μία οθόνη, σε διάφορες συσκευές, μπορεί να είναι η μοναδική  κυρία εμπειρία και το βασικό περιβάλλον των παιδιών. 

Σημαντικοί συσχετισμοί μεταξύ των ημερήσιων μέσων όρων των παιδιών στην οθόνη και  των  μικρών  δοκιμών  - αλλαγών  στον  εγκέφαλο  τους  δείχνει  μείωση  της  πυκνότητας  του  εγκεφαλικού  ιστού  τους.  Τέτοιες  αλλαγές  είναι  ευαίσθητες  στην  νευροπλαστικότητα,  ιδιαίτερα  μέσα  στο  ντοπαμινεργικό σύστημα  δηλαδή  το  σύστημα  επιβράβευσης  του  εγκεφάλου. 

Μεγάλο  μέρος  της  βλάβης  συμβαίνει  στο  μετωπιαίο  λοβό  του  εγκεφάλου,  ο  οποίος  υφίσταται  τεράστιες  αλλαγές  από  την  εφηβεία  έως  περίπου  τα  25  έτη.  Η  ανάπτυξη  του  μετωπιαίου λόγου, με τη σειρά της καθορίζει σε μεγάλο βαθμό την επιτυχία σε κάθε τομέα  της  ζωής – από την αίσθηση ευεξίας έως την ακαδημαϊκή επιτυχία για την καριέρα ως τις  κοινωνικές σχέσεις. 

Στη ΔΙΑΔΡΑΣΗ πρεσβεύουν πώς η  πρόληψη,  μέσω  ενημέρωσης  γονέων,  παιδιών  και  επαγγελματιών ψυχικής υγείας, παιδείας κ.λπ. είναι ο τρόπος να ισορροπήσουν τα οφέλη  της τεχνολογίας, παρέχοντας και αφιλοκερδώς τη σωστή θεραπευτική παρέμβαση σε παιδιά  που παρουσιάζουν συμπτώματα εθισμού, καθώς και συμβουλευτική υποστήριξη όλης της  οικογένειας καθώς και άμεση τηλεφωνική υποστήριξη. 

ΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΥΜΒΕΙ ΑΝ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΕΚΤΕΘΕΙ ΣΕ ΔΥΟ ΓΛΩΣΣΕΣ ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ;

Και τι εννοούμε με τον όρο Διγλωσσία;  

Με  τον  όρο  διγλωσσία  αναφερόμαστε  στην  κατάκτηση  και  στη  χρήση  δύο  γλωσσών,  που  γίνεται παράλληλα κατά τη διάρκεια των πρώτων χρόνων ανάπτυξης του παιδιού (0-6 ετών  κρίσιμη ηλικία) – χρονικό διάστημα που το παιδί αναπτύσσει τον λόγο του.  Ένα άτομο θεωρείται δίγλωσσο, όταν διαθέτει γλωσσικές ικανότητες, τις οποίες είναι σε θέση  να  εκφράσει,  είτε  προφορικά  είτε  γραπτά,  χωρίς  ιδιαίτερες  δυσκολίες  σε  δύο  γλωσσικά  συστήματα (Triarchi, 1983).  

Διγλωσσία (μέσω ξενόγλωσσων βίντεο από το YouTube) και Διαταραχές λόγου και ομιλίας 

Κάθε  μέρα,  τα  μικρά  παιδιά  μαθαίνουν  για  τον  κόσμο  τους  από  μία  ποικιλία  πηγών.  Στη  συνέχεια εφαρμόζουν ότι έχουν μάθει στις καθημερινές τους εμπειρίες. Ας πάμε τώρα στην  οθόνη. Τα παιδιά μαθαίνουν από την τηλεόραση και τα ταμπλετ, ξεκινώντας πολύ νωρίς. Η  έρευνα δείχνει ότι τα μωρά ηλικίας έως 6  μηνών μπορούν να μιμηθούν απλές ενέργειες που  βλέπουν  στην  τηλεόραση    ακόμη  και ως  24 ώρες  αργότερα.  Τα  βρέφη  14  έως  18  μηνών  θυμούνται διαλόγους για δυο εβδομάδες ενώ τα παιδιά 2  ετών έως και ένα μήνα μετά! Το  ίδιο μπορεί να συμβεί και μετά την παρακολούθηση ξενόγλωσσων βίντεο από το YouTube,  όπου πολλοί γονείς συνηθίζουν να επιτρέπουν στα παιδιά τους να τα παρακολουθούν για  ώρες και μετά να αναρωτιούνται γιατί παρουσιάζουν κάποια Γλωσσική Καθυστέρηση.      

Οι συνηθισμένες δυσκολίες που μπορεί να εμφανίσει ένα δίγλωσσο παιδί είναι η εξής: 

  • Ένα δίγλωσσο παιδί μπορεί να παρουσιάζει δυσκολίες στο φωνολογικό του σύστημα. Σε κάποιες χώρες δεν υπάρχουν τα φωνήματα που υπάρχουν στην ελληνική γλώσσα.  Επομένως είναι πολύ πιθανό, να μην  παράγει κάποια από τα  φωνήματα.  
  • Επίσης,  είναι  πιθανό  να  παρατηρείται  φτωχό  λεξιλόγιο  σε  κάποια  από  τις  δύο  γλώσσες. Το παιδί δυσκολεύεται να ανακαλέσει  την σωστή λέξη, για αυτό το λόγο  την περιγράφει. Αντί για "νεροχύτης" θα πει "εκεί που πλένουμε τα πιάτα". Ή  να  χρησιμοποιήσει  κάποια  ξενόγλωσση  λέξη  αντί  της  ελληνικής.  Κυρίως  να αντικαθιστά λέξεις της μιας γλώσσας με λέξεις της  άλλης ακόμα κ μέσα σε προτάσεις στον αυθόρμητο του λόγο.  
  • Μια άλλη δυσκολία, η οποία θέλει πολλή προσπάθεια για να αντιμετωπιστεί είναι οι  συντακτικές και γραμματικές δυσκολίες. Το παιδί δε δύναται να χρησιμοποιεί σωστά  τους χρόνους, για παράδειγμα μπορεί να πει "χθες πάω βόλτα" αντί για "χθες  πήγα βόλτα". Επίσης δυσκολεύεται στις καταλήξεις των λέξεων π.χ: "το παιδί πάω βόλτα" αντί "το παιδί πάει βόλτα". Ακόμα δεν μπορεί να διαχωρίσει  τα γένη  (αρσενικό  θηλυκό  ουδέτερο) π.χ "το  σκύλο" αντί "ο  σκύλος" καθώς και να  σχηματίσει σωστά το πληθυντικό αριθμό π.χ "τα παιδιές" αντί "τα παιδιά".
  • Μια άλλη αδυναμία, που οφείλεται σε λαθεμένη χρήση της διγλωσσίας, κυρίως στο  πλαίσιο  του  σπιτιού,  είναι  ότι  συγχέει  και  δεν  ξεχωρίζει  τις  δύο  γλώσσες,  με  αποτέλεσμα  να τις χρησιμοποιεί  ταυτόχρονα  στο  λόγο  του.  Αυτό  είναι  απολύτως  λογικό, εάν σκεφτούμε ότι ο κάθε γονιός είναι πιθανό να μιλάει στο παιδί και στις  δύο γλώσσες. Ένα μικρό παιδί στο οποίο συνεχώς εξελίσσεται το γλωσσικό σύστημα,  δεν έχει ακόμα τους μηχανισμούς εκείνους, που θα τον βοηθήσουν να διακρίνει και  να διαχωρίσει τις δύο γλώσσες. Πόσο μάλλον αν του επιτρέπει ο γονέας σε αυτή την  ηλικία να παρακολουθεί ξενόγλωσσα βίντεο και να αναπτύσσει  την γλωσσική και  ακουστική του ικανότητα μέσω δυο γλωσσών.  

Από  ποια  ηλικία  μπορεί  ένα  παιδί  να  χρησιμοποιεί  την  οθόνη  ως  μέσο  απασχόλησης;  

Η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής έχει δημοσιεύσει έναν οδηγό που εξηγεί ότι δεν έχει  σημασία μόνο πόση ώρα χρησιμοποιεί την οθόνη αλλά και ποιος είναι στο δωμάτιο την ώρα  που το παιδί βλέπει την οθόνη! 

Πάμε να δούμε τις οδηγίες ανά ηλικιακή κατηγορία.  

Βρέφη 0-18 μηνών

Για παιδιά από 0-18 μηνών δεν συνίσταται η χρήση της οθόνης, με μια εξαίρεση αυτή των βιντεοκλήσεων, καθώς έχει δειχτεί ότι οι βιντεοκλήσεις με ένα ζωντανό ακροατήριο από την άλλη πλευρά δεν έχουν αρνητικές επιπτώσεις στο παιδί.  

Βρέφη 15-26 μηνών  

Τι γίνεται τώρα με την γκρίζα ζώνη των 15 μηνών με 2 ετών που τα παιδιά αντιλαμβάνονται  τα  πάντα  γύρω  τους  και  οι  γονείς  σκέφτονται  να  ξεκινήσουν  την  χρήση  της  οθόνης.  Οι  περισσότερες  έρευνες  προειδοποιούν ότι  η  οθόνη  λειτουργεί  ανασταλτικά κυρίως  στην  Γλωσσική  Ανάπτυξη  του  παιδιού  η  οποία  φυσιολογικά  συμβαίνει  πολύ έντονα  σε  αυτό  ακριβώς το διάστημα. Άρα αν σκέφτεστε να αρχίσετε να δείχνετε βιντεάκια στο παιδί σας και  κυρίως  ξενόγλωσσα , καθυστερήστε το λίγο ακόμη! Θα έχει πολλά χρόνια μπροστά του να  τα ανακαλύψει όλα! 

Παιδιά 2-5 ετών  

Για παιδιά δύο έως πέντε ετών η προτεινόμενη χρήση της οθόνης είναι 1 ώρα τη μέρα με  απαραίτητη  την  παρουσία  ενός  ενήλικα  στον  ίδιο  χώρο.  Ο  λόγος  είναι  για  να  μη  γίνεται  παθητική χρήση της οθόνης ώστε ο ενήλικας να εξηγεί και να βοηθά την ενσωμάτωση των  νέων πληροφοριών στις ήδη υπάρχουσες γνώσεις! Για παιδιά μεγαλύτερης ηλικίας, ο χρόνος  αυξάνεται αλλά και πάλι συστήνεται ο ενήλικας να βρίσκεται στο ίδιο χώρο.  

Ωστόσο  κάποιοι  γονείς  δυσκολεύονται  να  απομονώσουν  τις  οθόνες  από  τη  ζωή  των  παιδιών τους, όταν πλέον έχουν γίνει μέρος της ζωής, της μάθησης και της επικοινωνίας.  Αυτό  όμως  που  μπορούμε  να  κάνουμε,  είναι  να  είμαστε  εκεί  ως  γονείς  στην  νέα  αυτή  πραγματικότητα,  να  γνωρίσουμε ποια μέσα  χρησιμοποιούν, να  παίξουμε και  να μάθουμε μαζί τους, γιατί πάντοτε η αλληλεπίδραση βοηθάει την επικοινωνία, αλλά μας δίνει και την  δυνατότητα να έχουμε εμείς τον έλεγχο της κατάστασης. Μιλάμε ψύχραιμα και ειλικρινά με  τα  παιδιά  αναφορικά  με  τους  κινδύνους  της  υπέρέκθεσης  τους  σε  κινητά,  tablet , τηλεόραση, YouTube  και  ακούμε  οτιδήποτε  έχουν  να  μας  πουν  ή  να  μας  ρωτήσουν,  εξηγώντας την κατάσταση όσο πιο απλά γίνεται. Όσον αφορά τις επιπτώσεις της υπερβολικής  χρήσης οθονών, μπορούμε να τους εξηγήσουμε για τις παρενέργειες και ότι οφείλουμε να  τα προφυλάξουμε.

Βασικές συμβουλές:

  • Καμία οθόνη για τα παιδάκια έως 18 μηνών.
  • Όσο  είναι  πρακτικώς εφικτό  μειωμένη  χρήση  για  τα  νήπια  2-4  ετών  όχι  όμως  να  ενοχοποιούνται οι γονείς, αν δίνουν στα παιδιά τους ελεγχόμενα ένα tablet (να δουν  μία παιδική ταινία ή να παίξουμε κάποιο παιχνίδι).
  • Οι γονείς επουδενί δεν πρέπει να μπαίνουν στον πειρασμό να δίνουν ηλεκτρονικές  συσκευές στα παιδιά τους για να τα καθησυχάζουν, όταν αυτά κλαίνε οι επιζητούν  επίμονα την προσοχή των γονιών τους κυρίως να τα απομακρύνουν από ξενόγλωσσα  βίντεο στο YouTube για αποφυγή διγλωσσίας. 
  • Η χρήση ηλεκτρονικών συσκευών να εξισορροπείται με σωματική άσκηση (παιχνίδι  μέσα  στο  σπίτι),  επαρκή  ύπνο  και  αρκετό  χρόνο  με  όλη μαζί  την  οικογένεια  για  φαγητό ή συζήτηση.
  • Βασική, αν όχι η βασικότερη προϋπόθεση αποτελεί οι γονείς να περιορίσουν και οι  ίδιοι την υπερβολική χρήση των ηλεκτρονικών συσκευών (κινητών, υπολογιστών κ.α) στο σπίτι, αλλά και όταν βρίσκονται μαζί με τα παιδιά τους π.χ στη διάρκεια μίας  βόλτας  ή  συζητήσεις.  Καθίσταται  κακό  παράδειγμα  και  βάζουν  τα  θεμέλια  για  μελλοντική αποξένωση και συγκρούσεις μεταξύ τους.
  • Θέτουμε ώρες ελεύθερες από συσκευές, π.χ οικογενειακό τραπέζι, 2 ώρες πριν τον  ύπνο.

 


Βιβλιογραφία-Πηγές:

  • https://diadrasi.org/blog/  Ζέτα Γάκη, Νευροβιολόγος , MSc 
  • Κουτσουβάνου, Ευγενία. Η γλωσσική ανάπτυξη του παιδιού της προσχολικής ηλικίας και η  τηλεόραση.( Αθήνα: Οδυσσέας ΕΠΕ, 1991), 99.  
  • Michael  Cole  & Cole  R.  Sheila,  Η  ανάπτυξη  των  παιδιών:  γνωστική  και  ψυχοκοινωνική  ανάπτυξη κατά την νηπιακή και μέση παιδική ηλικία. (Αθήνα : Τυπωθήτω, 2001), 95, 98-99. 
  • Cole & Cole, Η ανάπτυξη των παιδιών , 105 
  • Ι. Καράμηνας , <<Ο ρόλος του δασκάλου στην κοινωνία της πληροφορίας>>. Τα Εκπαιδευτικά  59-60 (2001) , 90
  • Καψάλης : Παιδαγωγική Ψυχολογία ,202 
  • Τριαρχή- Χερμάν  Βασιλεία  ,  Η  Διγλωσσία  στην  παιδική  ηλικία,  Μια  ψυχογλωσσολογική  Προσέγγιση , 32-35. 


Παιδαγωγικό Κέντρο

  • Αρχική
  • αρθρα
  • Παιδιά και οθόνες ως μέσο απασχόλησης. Πρέπει να επιτρέπω στο παιδί μου να παρακολουθεί ξενόγλωσσα βίντεο στο YouTube και πόσο αυτό επιτρέπει την Γλωσσική Ανάπτυξη του;
Τροποι Πληρωμης
  • Μετρητοίς
  • Κατάθεση σε Τράπεζα
  • POS
Αποδεκτές Κάρτες POS
Ακολουθηστε μας στα Social Media
Περιοχες Εξυπηρετησης
Μελίσσια, Αγία Παρασκευή, Μαρούσι, Χαλάνδρι, Νέα Πεντέλη, Παλιά Πεντέλη, Ανθούσα, Γέρακα, Κηφισιά, Κάτω Κηφισιά, Νέα Κηφισιά, Νέα Ερυθραία, Βαρυμπόμπη, Πάτημα Χαλανδρίου, Πεύκη, Βριλήσσια, Νέα Ιωνία, Νέο Ηράκλειο, Ηράκλειο, Βόρεια Προάστια, Αθήνα, Ψυχικό, Νέο Ψυχικό, Παλιό Ψυχικό, Γαλάτσι, Χολαργός, Παπάγου, Γλυκά Νερά, Νέα Μάκρη, Ραφήνα, Ντράφι, Παλλήνη, Σπάτα, Αχαρνές, Παιανία, Κορωπί, Νέα Φιλαδέλφεια, Λυκόβρυση, Εκάλη, Διόνυσος, Δροσιά, Σταμάτα, Άνοιξη, Άγιος Στέφανος

Copyright © 2017
Παιδαγωγικό Κέντρο
All rights reserved.