Πατατουκάκη Ελένη – Εργοθεραπεύτρια
Πολλοί γονείς παρατηρούν ότι το παιδί τους δυσκολεύεται να παραμείνει συγκεντρωμένο σε δραστηριότητες όπως το διάβασμα, το γράψιμο ή ακόμη και το παιχνίδι. Μπορεί να αποσπάται εύκολα, να σηκώνεται συχνά από τη θέση του ή να μην ολοκληρώνει αυτό που ξεκίνησε.
Πατατουκάκη Ελένη – Εργοθεραπεύτρια
Πολλοί γονείς παρατηρούν ότι το παιδί τους κουράζεται γρήγορα σε δραστηριότητες όπως το γράψιμο, το ντύσιμο, το παιχνίδι στην παιδική ή ακόμη και κατά την παραμονή του στο θρανίο. Συχνά η κόπωση αποδίδεται απλώς σε έλλειψη ενδιαφέροντος ή διάθεσης συνεργασίας.
Πατατουκάκη Ελένη – Εργοθεραπεύτρια
«Δεν θέλω», «δεν μπορώ», «βαριέμαι». Πολλοί γονείς ακούν αυτές τις φράσεις και συχνά τις ερμηνεύουν ως αντίδραση ή έλλειψη προσπάθειας. Ωστόσο, συχνά η αποφυγή δραστηριοτήτων στα παιδιά σχετίζεται με δυσκολίες που δεν είναι άμεσα ορατές, όπως κινητικές ή αισθητηριακές προκλήσεις.
Καλιακούδα Χριστίνα – Ψυχολόγος
Η κατάθλιψη αποτελεί μια από τις συχνότερες διαταραχές της διάθεσης, που δεν αφορά αποκλειστικά τους ενήλικες ανθρώπους. Τα τελευταία χρόνια, η επιστημονική κοινότητα αναγνωρίζει όλο και περισσότερο πως η κατάθλιψη μπορεί να εμφανιστεί ακόμη και στην προσχολική ηλικία, όπως τα 4-5 έτη, επηρεάζοντας σημαντικά τη συναισθηματική, κοινωνική και γνωστική ανάπτυξη ενός παιδιού.
Δούναβη Κατερίνα – Εργοθεραπεύτρια
Ο προγραμματισμός σύντομων διαλειμμάτων αποτελεί απαραίτητη συνθήκη στην καθημερινή μελέτη των παιδιών με Δ.Ε.Π.-Υ (Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητα). Οι μικρές παύσεις από το διάβασμα είναι χρήσιμες, ώστε οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί να μεριμνήσουν για τις ανάγκες των παιδιών για κίνηση, νωρίτερα από το ίδιο το παιδί.
Πατατουκάκη Ελένη – Εργοθεραπεύτρια
Η αυτοεξυπηρέτηση αποτελεί θεμελιώδη διάσταση της καθημερινής λειτουργικότητας του παιδιού και συνδέεται άμεσα με το επίπεδο ανεξαρτησίας του στο σπίτι, στο σχολείο και στο ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον. Οι δραστηριότητες καθημερινής ζωής, όπως το ντύσιμο, η σίτιση, η προσωπική υγιεινή και η χρήση της τουαλέτας, αποτελούν σύνθετες λειτουργικές δραστηριότητες, που προϋποθέτουν την αλληλεπίδραση κινητικών, αισθητηριακών, γνωστικών και ψυχοκοινωνικών δεξιοτήτων και συμβάλλουν στην ανάπτυξη της αυτοεκτίμησης και της ψυχοκοινωνικής εξέλιξης του παιδιού.
Καλιακούδα Χριστίνα – Ψυχολόγος
Η ανακοίνωση μιας διάγνωσης σε ένα παιδί αποτελεί μια κρίσιμη στιγμή, τόσο για το ίδιο, όσο και για το οικογενειακό του περιβάλλον. Η κατάλληλη παρουσίαση μιας διάγνωσης εστιάζει στην ευθύτητα, την απλότητα, την ειλικρίνεια, τα θετικά μηνύματα και λειτουργεί προστατευτικά για την ψυχική υγεία του παιδιού. Αντίθετως, η αποφυγή, η απόκρυψη ή η λανθασμένη διαχείρισή της ενδέχεται να ενισχύσει το άγχος, την εσωτερική σύγχυση και τη χαμηλή αυτοεκτίμηση ενός παιδιού.
Καλιακούδα Χριστίνα – Ψυχολόγος
Η διεκδικητικότητα αποτελεί μια βασική κοινωνική δεξιότητα και έχει καθοριστική σημασία για ένα άτομο. Διεκδικητικότητα είναι η ικανότητα του ατόμου να εκφράζει σκέψεις, συναισθήματα και ανάγκες με άμεσο και σεβαστικό τρόπο, να διεκδικεί τα δικαιώματα του και να θέτει τα όρια του, χωρίς να καταπιέζεται, αλλά και χωρίς να παραβιάζει τα δικαιώματα των άλλων (Alberti & Emmons, 2017). Στην παιδική ηλικία, η ανάπτυξη αυτής της δεξιότητας συνδέεται στενά με την οικογενειακή αγωγή, τη σχολική εμπειρία και τις κοινωνικές αλληλεπιδράσεις.
Δεληζώνα Μένια – Ψυχολόγος
Η εφηβεία είναι μια περίοδος έντονης αναπτυξιακής αλλαγής, όπου ο/η έφηβος/η αναζητά ταυτότητα, διεκδικεί αυτονομία και δοκιμάζει τα όρια μέσα από αμφισβήτηση και συχνές συναισθηματικές μεταβολές. Οι συγκρούσεις που προκύπτουν δεν αποτελούν ένδειξη απομάκρυνσης, αλλά φυσιολογικό μέρος της διαδικασίας ωρίμανσης. Παράλληλα, ωστόσο, ο έφηβος εξακολουθεί να χρειάζεται τη συναισθηματική ασφάλεια της σχέσης με τους γονείς, γεγονός που καθιστά την ισορροπία ανάμεσα στην ανεξαρτησία και τη σύνδεση μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της οικογένειας σε αυτή τη φάση. Ένα υποστηρικτικό γονεϊκό στυλ με σαφή, σταθερά αλλά ευέλικτα όρια έχει φανεί ότι προάγει την ψυχική ανθεκτικότητα, την αυτορρύθμιση και τις υγιείς σχέσεις των εφήβων, ενώ η ικανότητα των γονέων να αναγνωρίζουν, να ονομάζουν και να καθοδηγούν τα συναισθήματα του παιδιού τους συμβάλλει σημαντικά στη διαχείριση άγχους και παρορμητικότητας. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, ο γονέας καλείται να λειτουργήσει ως ασφαλής βάση αλλά και διαθέσιμος συνοδοιπόρος, προσφέροντας σταθερότητα χωρίς υπερ-έλεγχο και ελευθερία χωρίς αποστασιοποίηση.
Λαμπροπούλου Χριστίνα – Ψυχολόγος
Το πένθος, που ορίζεται ως η φυσική και πρωτίστως συναισθηματική αντίδραση στην απώλεια αγαπημένου προσώπου μέσω θανάτου, αποτελεί μια εμπειρία που αλλάζει τη ζωή. Για τα παιδιά και τους εφήβους, το πένθος είναι μοναδικά διαφορετικό, καθώς επηρεάζεται από τα αναπτυξιακά τους στάδια και το επίπεδο κατανόησης που έχουν για την έννοια του θανάτου.