Γεωργαλή Ιωάννα – Ψυχολόγος
Η θέσπιση ορίων στο σπίτι είναι απαραίτητη για να μεγαλώσουμε υπεύθυνα και ισορροπημένα παιδιά. Ωστόσο, πολλοί γονείς ταυτίζουν τους κανόνες με τιμωρία ή περιορισμό, νιώθοντας ότι πρέπει να φωνάξουν ή να θυμώσουν για να επιβληθούν. Στην πραγματικότητα, τα όρια δίνουν ασφάλεια και σταθερότητα στο παιδί και καθορίζουν το πλαίσιο μέσα στο οποίο κινείται.
Χριστίνα Λαμπροπούλου – Ψυχολόγος
Η ευρεία χρήση των ψηφιακών συσκευών και των διαδικτυακών πλατφορμών έχει αλλάξει ριζικά τον τρόπο με τον οποίο τα παιδιά επικοινωνούν, μαθαίνουν και ψυχαγωγούνται. Αν και οι οθόνες μπορούν να λειτουργήσουν ως εργαλεία εκπαίδευσης και κοινωνικής αλληλεπίδρασης, πρόσφατες έρευνες επισημαίνουν ότι ο τρόπος και το πλαίσιο χρήσης τους — και όχι αποκλειστικά η διάρκειά της — συνδέονται με δυσμενείς συνέπειες για την κοινωνικο-συναισθηματική ανάπτυξη, τη ρύθμιση των συναισθημάτων, τον ύπνο και τις διαπροσωπικές σχέσεις των παιδιών. Συνεπώς, οι επαγγελματίες ψυχικής υγείας καλούνται να αναπτύξουν τεκμηριωμένες πρακτικές που θα υποστηρίξουν γονείς και εκπαιδευτικούς στη σωστή διαχείριση της ψηφιακής εμπειρίας των παιδιών
Δήμητρα Μεσιάκα – Ψυχολόγος
Η παραβατική συμπεριφορά στην εφηβεία μπορεί να εκδηλωθεί με πολλούς τρόπους και να λάβει ποικίλες μορφές. Συνήθη παραδείγματα αποτελούν η σχολική απουσία, η επιθετικότητα προς συνομηλίκους (σωματική ή λεκτική), οι μικροκλοπές, η χρήση ουσιών και η πρόκληση ζημιών σε δημόσιους χώρους. Αν και πολλές από αυτές τις πράξεις μπορεί να θεωρηθούν «πειραματισμοί» ή αναμενόμενες εκδηλώσεις επαναστατικότητας, όταν επαναλαμβάνονται ή αποκτούν ένταση, χρήζουν προσοχής και κατανόησης στο ευρύτερο ψυχοκοινωνικό τους πλαίσιο.
Καλιακούδα Χριστίνα – Ψυχολόγος
Οι κοινωνικές δεξιότητες στην παιδική ηλικία είναι ουσιώδεις και αποτελούν έναν από τους πυρήνες για την ψυχοκοινωνική ανάπτυξη των παιδιών, την προσαρμογή και την επιτυχή ενσωμάτωση τους στο κοινωνικό πλαίσιο, συμπεριλαμβανομένων του σχολείου, των διαπροσωπικών σχέσεων, καθώς και της οικογένειας. Η κοινωνική συμπεριφορά και η εκμάθηση κοινωνικών δεξιοτήτων διαμορφώνεται στο μεγαλύτερο μέρος, κατά την παιδική ηλικία.
Γκίνη Χριστίνα – Εργοθεραπεύτρια
Η παιδιατρική εργοθεραπεία δεν είναι μια διαδικασία που αφορά μόνο το παιδί· είναι μια δυναμική συνεργασία όπου ο γονέας αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της θεραπευτικής ομάδας. Η ποιότητα της σχέσης θεραπευτή–γονέα επηρεάζει όχι μόνο την επιτυχία της θεραπείας, αλλά και τον ρυθμό εξέλιξης του παιδιού.
Γεωργαλή Ιωάννα – Ψυχολόγος
Η χρήση smartphones, social media και gaming είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής των εφήβων. Παρόλο που προσφέρει ψυχαγωγία, σύνδεση με φίλους και ευκαιρίες μάθησης, κρύβει και κινδύνους για την ψυχική υγεία, την αυτορρύθμιση και τις κοινωνικές σχέσεις. Στόχος μας δεν είναι να απαγορεύσουμε ή να τρομάξουμε, αλλά να ενημερώσουμε τα παιδιά μας και να τα στηρίξουμε ώστε να χρησιμοποιούν την τεχνολογία με ασφάλεια και ισορροπία. Μέσα από ανοιχτό διάλογο και πρακτικές στρατηγικές, μπορούμε να τα βοηθήσουμε να κατανοήσουν και να συμμετάσχουν ενεργά στη ρύθμιση της χρήσης τους.
Δεληζώνα Μένια – Ψυχολόγος
«Όταν το άγχος χτυπά την παιδική και εφηβική πόρτα: Τι πρέπει να ξέρουν οι γονείς»
Το άγχος στα παιδιά και στους εφήβους έχει αυξηθεί τα τελευταία χρόνια σύμφωνα με επιδημιολογικές εκτιμήσεις και αναφορές υπηρεσιών, οι οποίες δείχνουν άνοδο στα περιστατικά και στις παραπομπές προς υπηρεσίες ψυχικής υγείας (WHO, 2021). Οι αιτίες είναι πολλαπλές: πανδημία, ακαδημαϊκή πίεση, κοινωνικά μέσα, οικονομική αβεβαιότητα και κοινωνικά στρεσογόνα γεγονότα.
Αποστολοπούλου Κωνσταντίνα – Λογοθεραπεύτρια
Πότε βοηθά και πότε δυσκολεύει την ανάπτυξη;
Η πιπίλα αποτελεί για πολλά βρέφη έναν τρόπο να ηρεμούν, να νιώθουν ασφάλεια και να κοιμούνται πιο εύκολα. Είναι μία συνήθεια φυσική, που θυμίζει τον μητρικό θηλασμό και λειτουργεί ως ‘εργαλείο’ αυτορρύθμισης.
Ωστόσο, καθώς το παιδί μεγαλώνει, η παρατεταμένη χρήση πιπίλας μπορεί να δημιουργήσει δυσκολίες στην ανάπτυξη του λόγου, της στοματικής κινητικότητας και της οδοντικής δομής.
Καλιακούδα Χριστίνα – Ψυχολόγος
Η ύπαρξη της παράλληλης στήριξης στο εκπαιδευτικό πλαίσιο αποτελεί πλέον έναν ενταξιακό και ενισχυτικό θεμελιώδη θεσμό, όπου προωθεί τη συμπερίληψη, τη σταδιακή αυτονομία αλλά και την ισότιμη συμμετοχή όλων των μαθητών στην εκπαιδευτική διαδικασία. Ολοένα και περισσότεροι μαθητές και μαθήτριες, ανεξαρτήτως ηλικίας, χρήζουν ενίσχυσης σε διάφορους τομείς, εντός του σχολικού περιβάλλοντος και είναι σημαντικό οι γονείς να βοηθήσουν το παιδί να κατανοήσει αυτή τη νέα πραγματικότητα. Η κατάλληλη και έγκαιρη προετοιμασία των παιδιών, συμβάλλει άμεσα στο βαθμό επιτυχίας της παρέμβασης, αλλά και στην ψυχολογία του ίδιου του παιδιού.
Λαμπροπούλου Χριστίνα – Ψυχολόγος
Εισαγωγή
Η έννοια της ταυτότητας κατέχει κεντρική θέση στην αναπτυξιακή ψυχολογία, καθώς αφορά τον τρόπο με τον οποίο το άτομο αντιλαμβάνεται, περιγράφει και αποδίδει νόημα στον εαυτό του. Αν και η σχολική εμπειρία συχνά προσεγγίζεται κυρίως μέσα από το πρίσμα της γνωστικής μάθησης, στην πραγματικότητα αποτελεί και έναν από τους σημαντικότερους χώρους κοινωνικοποίησης. Στο πλαίσιο αυτό, παιδιά και έφηβοι επεξεργάζονται κρίσιμα ερωτήματα για την προσωπική τους ταυτότητα, την αίσθηση ένταξης και τον ρόλο τους στον κοινωνικό κόσμο (Erikson, 1968). Η σχολική χρονιά, με τις συγκεκριμένες δομές, τις απαιτήσεις αλλά και τις διαπροσωπικές σχέσεις που τη χαρακτηρίζουν, δύναται να αποτελέσει καθοριστικό παράγοντα στη συγκρότηση τόσο της προσωπικής όσο και της κοινωνικής ταυτότητας.